media lekceważyły latający helikopter, z którego sypała się kasa, bo w oczach mainstreamu było to standardowe narzędzie regulacji polityki pieniężnej, a dopiero gdy tyraliera śmigłowców przy medialnym akompaniamencie Wagnera zrzuca na rynek zielony napalm, to niektórzy zwracają na to uwagę, choć wydaje mi się, że i tak to zostanie zignorowane, ponieważ główni kandydaci do Białego Domu, ze swymi sztabami, jawiący się jako ostateczne instancje mądrości w oczach wyborców, popierają plan, bo jak tu nagle powiedzieć, że ich zaplecza partyjne, dzięki którym zostali nominowani do elekcji, realizowało(nie tylko przez miesiące, ale i przez lata!) plan Paulsona w nieco mniejszej skali.

No tak, przez miesiące na wielką skalę.
Całkiem sprytny skubaniec z tego Bernanke, co tu dużo mówić.

Ale jakie to ma wszystko znaczenie w ten piękny dzień, kiedy kongres wreszcie wziął odpowiedzialność za losy świata. Hura.

A lekturze polecamy Haberlera, kiedy był jeszcze młody i zdolny: http://mises.org/tradcycl/monbuscy.asp